صاحِبُ اللِّواء به معنای درفشدار اساسی میدان مبارزه و از لقب ها امام علی(ع). سپاه فرستاده اسلام(ص)، دارنده درفشهای «لِواء» و «رایَت» بود. لواء علامت اساسی سپاه بود و التفات بیشتری داشت نسبت به رایت (که علامت مجموعههای فرعی و قومیتها مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود).
با دقت به نقل ازهای تاریخی، بیشتر صاحبان لواء در سپاه اسلام، از اشخاصی تعیین میشدند که دارنده شجاعت و مقر اجتماعی فی مابین مسلمانها بودند. حضرت علی(ع) در چهارده پیکار درفشدار سپاه اسلام بود. حمزة بن عبدالمطلب، مصعب بن عمیر، سعد بن عباده، مقداد بن عمرو و ابوبکر از سایر پرچمداران سپاه حضرت محمد(ص) رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بودند.
معنیشناسی
لغتشناسان، «لِواء» را به معنای عَلَم و توده آن را أَلْوِیَة و أَلْوِیات می دانند.[۱] ابنمراد، لغتشناس، لواء را منحصربهفرد امیر لشکر [۲] و حامل آن دانسته میباشد.[۳] همینطور، از لواء به «لواء الأمير» تفسیر شدهاست.[۴] در دست داشتن لواء بوسیله فرمانده نبرد، به دلیل شناخته شدن شرایط فرمانده و شناسایی وی به وسیله سربازان خودی در میدان نبرد آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.[۵]
تفاوت لِواء و رایَت
کلمه و واژه رایت به معنای عَلَم و عده آن، «رایات» و «رای» میباشد.[۶] بنابر بینش بعضا، درفش لواء به عبارتی درفش رایت میباشد که با وزش باد درهم میپیچد.[۷] به لحاظ ابنسعد در کتاب طبقات الکبری، اولیه توشه درفش رایت در نبرد خیبر گزینه به کار گیری قرار گرفت و پیش از این نبرد، لوا بود و رایت وجود نداشت[۸] ولی دیگر منابع تاریخی به وجود درفش رایت در نبردهای پیش از آن اشاره کردهاند.[۹] از کل صحبت لغتشناسان، محدثان و گزارشهای تاریخنگاران، برتری و مداقه لواء نسبت به رایت و تفاوت این دو درفش معین می شود:
لواء، اختصاصی امیر لشکر میباشد[۱۰] و رایت در چنگ فرماندهانی میباشد که در میدان نزاع، ذیل لحاظ فرمانده مهم (امیر) میجنگند.[۱۱]
لواء، تحت عنوان نماد اساسی سپاه بود و رایت نشانگر مجموعههای فرعی و قومیتها.[۱۲]
در بیشتر گزارشها رنگ درفش لواء، سپید[۱۳] و رنگ رایت، سیاه گزارش گردیدهاست.[۱۴]
بنابر گزارشهای گوناگون لواء، بسته یا این که گشوده گردیده و قابل پیچیدن بود، برخلاف رایت که اینگونه خلا.[۱۵]
امام علی(ع)؛ درفشدار سپاه نبی(ص)
با دقت به نقل ازهای تاریخی، بیشتر صاحبان لواء در سپاه اسلام، از اشخاصی گزینش میشدند که دارنده شجاعت و مقر اجتماعی میان مسلمانها بودند.[۱۶] امام علی(ع) نیز در خطبه ۱۲۴ نهج البلاغه میفرماید درفشها را به اشخاص شجاع بسپارید.[۱۷]
سازه بر منابع اهل سنت، امام علی(ع) در یازده نبرد تحت عنوان درفشدار(لوا یا این که رایت) سپاه اسلام حضور داشت: مبارزههای بدر نخستین، بدر، بنی سلیم، احد، حمراءالأسد، بنینضیر، بدرالموعد، بنیقریظه، خیبر، فتح مکه و حنین. البته بنابر منابع شیعه، در چهارده نبرد درفشدار سپاه بود که حضور او در سه نبرد ودّان، حدیبیه و ذات السلاسل را صرفا منابع شیعه بیان کردهاند.[۱۸] دیگر پرچمداران سپاه حضرت محمد(ص) عبارتند از: حمزة بن عبدالمطلب،[۱۹] مصعب بن عمیر،[۲۰] سعد بن عباده،[۲۱] سعد بن ابیوقاص،[۲۲] مقداد بن عمرو[۲۳] و ابوبکر[۲۴].
طبق لحاظ پر اسم و رسم، امام علی(ع) در سه نبرد ودّان،[۲۵] بنی نضیر[۲۶] و فتح مکه [۲۷]ذمه دار درفش رایت و در یازده نبرد درفشدار اساسی (مالک اللِواء) بود که عبارت میباشد از:
بدر نخستین (سفوان)[۲۸]
بدر[۲۹]
بنی سُلَیم (قرقرة الکدر)[۳۰]
احد[۳۱]
حمراء الاسد[۳۲]
بدر الموعد[۳۳]
بنی قریظه[۳۴]
حدیبیه[۳۵]
خیبر[۳۶]
ذات السلاسل[۳۷]
حنین[۳۸]
جستارهای متعلق
حدیث رایت
صاحِبُ اللِّواء به معنای درفشدار اساسی میدان مبارزه و از لقب ها امام علی(ع). سپاه فرستاده اسلام(ص)، دارنده درفشهای «لِواء» و «رایَت» بود. لواء علامت اساسی سپاه بود و التفات بیشتری داشت نسبت به رایت (که علامت مجموعههای فرعی و قومیتها مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود).
با دقت به نقل ازهای تاریخی، بیشتر صاحبان لواء در سپاه اسلام، از اشخاصی تعیین میشدند که دارنده شجاعت و مقر اجتماعی فی مابین مسلمانها بودند. حضرت علی(ع) در چهارده پیکار درفشدار سپاه اسلام بود. حمزة بن عبدالمطلب، مصعب بن عمیر، سعد بن عباده، مقداد بن عمرو و ابوبکر از سایر پرچمداران سپاه حضرت محمد(ص) رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بودند.
معنیشناسی
لغتشناسان، «لِواء» را به معنای عَلَم و توده آن را أَلْوِیَة و أَلْوِیات می دانند.[۱] ابنمراد، لغتشناس، لواء را منحصربهفرد امیر لشکر [۲] و حامل آن دانسته میباشد.[۳] همینطور، از لواء به «لواء الأمير» تفسیر شدهاست.[۴] در دست داشتن لواء بوسیله فرمانده نبرد، به دلیل شناخته شدن شرایط فرمانده و شناسایی وی به وسیله سربازان خودی در میدان نبرد آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.[۵]
تفاوت لِواء و رایَت
کلمه و واژه رایت به معنای عَلَم و عده آن، «رایات» و «رای» میباشد.[۶] بنابر بینش بعضا، درفش لواء به عبارتی درفش رایت میباشد که با وزش باد درهم میپیچد.[۷] به لحاظ ابنسعد در کتاب طبقات الکبری، اولیه توشه درفش رایت در نبرد خیبر گزینه به کار گیری قرار گرفت و پیش از این نبرد، لوا بود و رایت وجود نداشت[۸] ولی دیگر منابع تاریخی به وجود درفش رایت در نبردهای پیش از آن اشاره کردهاند.[۹] از کل صحبت لغتشناسان، محدثان و گزارشهای تاریخنگاران، برتری و مداقه لواء نسبت به رایت و تفاوت این دو درفش معین می شود:
لواء، اختصاصی امیر لشکر میباشد[۱۰] و رایت در چنگ فرماندهانی میباشد که در میدان نزاع، ذیل لحاظ فرمانده مهم (امیر) میجنگند.[۱۱]
لواء، تحت عنوان نماد اساسی سپاه بود و رایت نشانگر مجموعههای فرعی و قومیتها.[۱۲]
در بیشتر گزارشها رنگ درفش لواء، سپید[۱۳] و رنگ رایت، سیاه گزارش گردیدهاست.[۱۴]
بنابر گزارشهای گوناگون لواء، بسته یا این که گشوده گردیده و قابل پیچیدن بود، برخلاف رایت که اینگونه خلا.[۱۵]
امام علی(ع)؛ درفشدار سپاه نبی(ص)
با دقت به نقل ازهای تاریخی، بیشتر صاحبان لواء در سپاه اسلام، از اشخاصی گزینش میشدند که دارنده شجاعت و مقر اجتماعی میان مسلمانها بودند.[۱۶] امام علی(ع) نیز در خطبه ۱۲۴ نهج البلاغه میفرماید درفشها را به اشخاص شجاع بسپارید.[۱۷]
سازه بر منابع اهل سنت، امام علی(ع) در یازده نبرد تحت عنوان درفشدار(لوا یا این که رایت) سپاه اسلام حضور داشت: مبارزههای بدر نخستین، بدر، بنی سلیم، احد، حمراءالأسد، بنینضیر، بدرالموعد، بنیقریظه، خیبر، فتح مکه و حنین. البته بنابر منابع شیعه، در چهارده نبرد درفشدار سپاه بود که حضور او در سه نبرد ودّان، حدیبیه و ذات السلاسل را صرفا منابع شیعه بیان کردهاند.[۱۸] دیگر پرچمداران سپاه حضرت محمد(ص) عبارتند از: حمزة بن عبدالمطلب،[۱۹] مصعب بن عمیر،[۲۰] سعد بن عباده،[۲۱] سعد بن ابیوقاص،[۲۲] مقداد بن عمرو[۲۳] و ابوبکر[۲۴].
طبق لحاظ پر اسم و رسم، امام علی(ع) در سه نبرد ودّان،[۲۵] بنی نضیر[۲۶] و فتح مکه [۲۷]ذمه دار درفش رایت و در یازده نبرد درفشدار اساسی (مالک اللِواء) بود که عبارت میباشد از:
بدر نخستین (سفوان)[۲۸]
بدر[۲۹]
بنی سُلَیم (قرقرة الکدر)[۳۰]
احد[۳۱]
حمراء الاسد[۳۲]
بدر الموعد[۳۳]
بنی قریظه[۳۴]
حدیبیه[۳۵]
خیبر[۳۶]
ذات السلاسل[۳۷]
حنین[۳۸]
جستارهای متعلق
حدیث رایت
راهنمای انتخاب مسجد مناسب برای برگزاری مراسم ختم در مشهد