مجله خبری مساجد

بیداری اسلامی در لیبی
لیبی در شمال آفریقا واقع گردیده‌است. حکومت لیبی به رغم داشتن پایه‌های اولٔ اسلامی، دارنده نوعی ایدئولوژی سیاسی سکولار بوده میباشد. در سال ۱۳۵۷ش/۱۹۷۸م معمر قذافی اعلام‌کرد که سنت و روایات نبوی یه خیال و خاطر شک ها وارداتی از حجیت ساقط میباشد. این عقیدهٔ قانونی در سکولار کردن اقتدار سیاسی بسیار مؤثر بود به سیرتکامل‌ای که درین میهن مبدأ تاریخ از فرصت مهاجرت به مجال ارتحال نبی اکرم(ص) تغییر و تحول یافت در کل تأکید مهم قذافی بر مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد پان‌عربیسم بود.

او‌لین جرقه‌های قیام عموم لیبی علیه حکومت معمر قذافی به صورت دسته‌ای از راهپیمایی‌های خیابانی از ۲۳ دی ۱۳۸۹(۱۳ ژانویه ۲۰۱۱) زده شد. البته قیام پهناور از روز خشم لیبی در ۲۸ بهمن ۱۳۸۹(۱۷ فوریه ۲۰۱۱) شروع شد. عموم درین روز خواهان نقطه نهایی یافتن زمان حکومت ۴۲ساله قذافی و برکناری او و آحاد اعضای خانواده‌اش از پست‌های سیاسی و امنیتی و نظامی و برگشت حق انتخاب سرانجام به خودشان رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شدند.

امام موسی صدر؛ او از معارضان سیاست‌های قذافی درباره‌ی لبنان و فلسطین بود. او در سال ۱۳۵۷ به دعوت قذافی به لیبی مهاجرت کرد البته در آنجا ربوده شد و هیچ خبر دقیقی از سرانجام او در چنگ وجود ندارد
به فرمان قذافی هواپیماهای جنگی و نیروهای دارای اسلحه به رویارویی با عموم برخاستند که فیض آن تا روز سوم اسفند ۱۳۸۹، ۸۰۰ کشته و ۵۰۰۰ نفر زخمی بود.ولی عموم مصمم‌خیس به جنبش خویش ادامه دادند و توانستند تا ۶ اسفند ۱۳۸۹، بر شهرهای شرق لیبی و شهر بنغازی و بر مرزهای این مرزو بوم با مصر و لیبی مسلط شوند. در قبال اقدامات قذافی ارگانهای در بین المللی برخورد نماد دادند و تمایل به حمله نظامی به لیبی گرفتند. این تصمیم در ۲۸ اسفند ۱۳۸۹ اجرایی شد و هواپیماهای ناتو وارد حریم هوایی لیبی شدند و در تاثیر حمله نظامی شماری از اشخاص غیر نظامی و حتی انقلابیون کشته شدند.این فرمان منجر شد که شورای انتقالی موقت لیبی از طرفین بخواهد که بدن به حریق‌بس بدهند؛ درخواستی که خیر از سوی دولت قذافی و خیر از سوی نیروهای فرنگی پذیرفته نشد خلال مبادرت نظامی علیه لیبی، دادگاه در بین‌المللی لاهه نیز در ۲۹ خرداد ماه ۱۳۹۰ حکم دستگیر معمر قذافی، پسرش، سیف‌الاسلام و مدیریت سازمان داده ها لیبی را صادر کرد. در صحنه تحولات می دانی نیز نیروهای انقلابی توانستند روز ۳۱ مرداد۱۳۹۰ وارد طرابلس پایتخت لیبی شونداما معمر قذافی فرار و گریز کرده بود. آخر و عاقبت پرونده معاش قذافی نیز در ۲۸ مهر ۱۳۹۰ در شهر سِرت بسته شد و او کشته شد. لیبی هر یک‌سری از دست قذافی ریلکس شد ولی پیکار‌های داخلی و حضور نیروهای فرنگی و هم‌اینگونه متعلق به القاعده در‌این سرزمین، بازدارنده از آن گردیده است که‌این میهن به سمت آبادانی و نوسازی ویرانه‌های روزگار قذافی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد جنبش نماید.

بیداری اسلامی در یمن
جمهوری یمن در جنوب شبه جزیرهٔ ایالات متحده عربی واقع میباشد. حدود ۵۰ درصد یمنی‌ها شیعی مذهب‌اند که غالباً در حوزه‌ٔ صعده و شمال یمن بومی‌اند. اما عمدهٔ شیعه ها یمن زیدی‌اند.

عموم یمن به‌دنبال انقلاب‌های مختلف در کشورهای اسلامی، اعتراضات و تظاهرات وسیع‌ای را در شهرهای متعدد علیه رژیم علی عبدالله باتقوا استارت کردند. اولی گام‌های قیام عموم یمن علیه علی عبدالله باتقوا از روز ۷ بهمن ۱۳۸۹(۲۷ ژانویه ۲۰۱۱) برداشته شد. در آن روز هزاران یمنی در صنعاء تظاهرات کردند و با سردادن شعارهایی علیه علی عبدالله با تقوا خواهان گوشه‌گیری او از توان شدند. آن‌ها هم‌اینگونه به فقر روزافزون و وضعیت بد اقتصادی نیز اعتراض داشتند. اعتراضات علیه دولت ادامه داشت و پلیس نیز علیه معترضان برخورد آرم بخشید.

در جریان این اعتراضات شماری از عموم بازداشت، گروهی آسیب دیده و یک‌سری نیز کشته شدند. عکس العمل دولت با معترضان در زمان اعتراضات روزبه‌روز خشن‌خیس می شد تا جایی که در اعتراضات روز ۱۹ اسفند ۱۳۸۹، دولت یمن از بمب‌های مسموم و گازی علیه معترضان استفاده نمود. عموم با وجود عکس العمل خشن حکومت علیه آن ها به اعتراضات خویش ادامه دادند تا این‌که در روز چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۹۰، حزب حکم کننده یمن با گوشه‌گیری علی‌عبدالله باتقوا موافقت کرد البته علی عبدالله با تقوا هم‌چنان در توان باقی ماند تا این‌که معترضان روز ۱۳ خرداد ماه ۱۳۹۰ با خمپاره به کاخ سر کردگی‌ جمهوری حمله کردند که طی آن علی عبدالله پارسا به‌شدت آسیب دیده شد و او برای درمان به ایالات متحده عربی منتقل شد و به دوران یک ماه در بیمار ستان‌های ایالات متحده عربی تخت معالجه قرار گرفت.

در حین این برهه زمانی عموم یمن خواهان به رسمیت یافتن شورای انتقالی یمن از سوی شورای همیاری خلیج عجم شدند. این درخواست گزینه موافقت قرار نگرفت و علی عبدالله پارسا نیز در روز ۱۶ تیر ۱۳۹۰ بعداز غایب بودن یک‌ماهه با حالی خراب بر کاغذ تلویزیون دولتی یمن ظواهر شد و مجدد مخالفانش را ترساندن کرد و تنها اعلام نمود که حاضر میباشد اقتدار را درچارچوب قانون اساسی ایران تقسیم نماید. ولی سرنوشت از توان گوشه‌گیری کرد. [۴]

بعد از برکناری علی عبدالله باتقوا، دولت یمن کوشید طی اصلاحاتی عموم را راضی کند البته این واقعه نیفتاد و عموم یمن مجدداً دست به اعتراض زدند. این اعتراضات که با رهبری حوثی‌ های یمن پیگیری می شد در فصل تابستان ۱۳۹۳ به نقطع ی عطف خویش رسید. عموم سه مراد مهم داشتند که عبارت بودند از «سرنگونی دولت فاسد، کنسل فرمان آزادسازی حمل کننده‌های سوخت و اجرای نتیجه ها کنفرانس خاطرنشان کرد‌وگوی ملی». سرنوشت حوثی ها توانستند بعداز تصرف نصیب‌های مهمی در صنعا پایتخت یمن، دولت را به پای میز گفتمان بکشانند.

توافق آخری برای حل چالش در یمن در میان مدیر جمهوری و رهبران انصارالله یمن در صنعا شنبه (۲۹ شهریور ۱۳۹۳) با تحقیق «جمال بن قدمت»، نبی ویژه سازمان ملل به یمن شکل گرفت. مطابق این توافق، دولت «باسندوه» عزل شد و با روی عمل داخل شدن انصارالله در صحنه سیاسی یمن قرار میباشد دولت جدیدی در‌این مملکت تشکیل خواهد شد.[۵]

بیداری اسلامی در لیبی
لیبی در شمال آفریقا واقع گردیده‌است. حکومت لیبی به رغم داشتن پایه‌های اولٔ اسلامی، دارنده نوعی ایدئولوژی سیاسی سکولار بوده میباشد. در سال ۱۳۵۷ش/۱۹۷۸م معمر قذافی اعلام‌کرد که سنت و روایات نبوی یه خیال و خاطر شک ها وارداتی از حجیت ساقط میباشد. این عقیدهٔ قانونی در سکولار کردن اقتدار سیاسی بسیار مؤثر بود به سیرتکامل‌ای که درین میهن مبدأ تاریخ از فرصت مهاجرت به مجال ارتحال نبی اکرم(ص) تغییر و تحول یافت در کل تأکید مهم قذافی بر مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد پان‌عربیسم بود.

او‌لین جرقه‌های قیام عموم لیبی علیه حکومت معمر قذافی به صورت دسته‌ای از راهپیمایی‌های خیابانی از ۲۳ دی ۱۳۸۹(۱۳ ژانویه ۲۰۱۱) زده شد. البته قیام پهناور از روز خشم لیبی در ۲۸ بهمن ۱۳۸۹(۱۷ فوریه ۲۰۱۱) شروع شد. عموم درین روز خواهان نقطه نهایی یافتن زمان حکومت ۴۲ساله قذافی و برکناری او و آحاد اعضای خانواده‌اش از پست‌های سیاسی و امنیتی و نظامی و برگشت حق انتخاب سرانجام به خودشان رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد شدند.

امام موسی صدر؛ او از معارضان سیاست‌های قذافی درباره‌ی لبنان و فلسطین بود. او در سال ۱۳۵۷ به دعوت قذافی به لیبی مهاجرت کرد البته در آنجا ربوده شد و هیچ خبر دقیقی از سرانجام او در چنگ وجود ندارد
به فرمان قذافی هواپیماهای جنگی و نیروهای دارای اسلحه به رویارویی با عموم برخاستند که فیض آن تا روز سوم اسفند ۱۳۸۹، ۸۰۰ کشته و ۵۰۰۰ نفر زخمی بود.ولی عموم مصمم‌خیس به جنبش خویش ادامه دادند و توانستند تا ۶ اسفند ۱۳۸۹، بر شهرهای شرق لیبی و شهر بنغازی و بر مرزهای این مرزو بوم با مصر و لیبی مسلط شوند. در قبال اقدامات قذافی ارگانهای در بین المللی برخورد نماد دادند و تمایل به حمله نظامی به لیبی گرفتند. این تصمیم در ۲۸ اسفند ۱۳۸۹ اجرایی شد و هواپیماهای ناتو وارد حریم هوایی لیبی شدند و در تاثیر حمله نظامی شماری از اشخاص غیر نظامی و حتی انقلابیون کشته شدند.این فرمان منجر شد که شورای انتقالی موقت لیبی از طرفین بخواهد که بدن به حریق‌بس بدهند؛ درخواستی که خیر از سوی دولت قذافی و خیر از سوی نیروهای فرنگی پذیرفته نشد خلال مبادرت نظامی علیه لیبی، دادگاه در بین‌المللی لاهه نیز در ۲۹ خرداد ماه ۱۳۹۰ حکم دستگیر معمر قذافی، پسرش، سیف‌الاسلام و مدیریت سازمان داده ها لیبی را صادر کرد. در صحنه تحولات می دانی نیز نیروهای انقلابی توانستند روز ۳۱ مرداد۱۳۹۰ وارد طرابلس پایتخت لیبی شونداما معمر قذافی فرار و گریز کرده بود. آخر و عاقبت پرونده معاش قذافی نیز در ۲۸ مهر ۱۳۹۰ در شهر سِرت بسته شد و او کشته شد. لیبی هر یک‌سری از دست قذافی ریلکس شد ولی پیکار‌های داخلی و حضور نیروهای فرنگی و هم‌اینگونه متعلق به القاعده در‌این سرزمین، بازدارنده از آن گردیده است که‌این میهن به سمت آبادانی و نوسازی ویرانه‌های روزگار قذافی آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد جنبش نماید.

بیداری اسلامی در یمن
جمهوری یمن در جنوب شبه جزیرهٔ ایالات متحده عربی واقع میباشد. حدود ۵۰ درصد یمنی‌ها شیعی مذهب‌اند که غالباً در حوزه‌ٔ صعده و شمال یمن بومی‌اند. اما عمدهٔ شیعه ها یمن زیدی‌اند.

عموم یمن به‌دنبال انقلاب‌های مختلف در کشورهای اسلامی، اعتراضات و تظاهرات وسیع‌ای را در شهرهای متعدد علیه رژیم علی عبدالله باتقوا استارت کردند. اولی گام‌های قیام عموم یمن علیه علی عبدالله باتقوا از روز ۷ بهمن ۱۳۸۹(۲۷ ژانویه ۲۰۱۱) برداشته شد. در آن روز هزاران یمنی در صنعاء تظاهرات کردند و با سردادن شعارهایی علیه علی عبدالله با تقوا خواهان گوشه‌گیری او از توان شدند. آن‌ها هم‌اینگونه به فقر روزافزون و وضعیت بد اقتصادی نیز اعتراض داشتند. اعتراضات علیه دولت ادامه داشت و پلیس نیز علیه معترضان برخورد آرم بخشید.

در جریان این اعتراضات شماری از عموم بازداشت، گروهی آسیب دیده و یک‌سری نیز کشته شدند. عکس العمل دولت با معترضان در زمان اعتراضات روزبه‌روز خشن‌خیس می شد تا جایی که در اعتراضات روز ۱۹ اسفند ۱۳۸۹، دولت یمن از بمب‌های مسموم و گازی علیه معترضان استفاده نمود. عموم با وجود عکس العمل خشن حکومت علیه آن ها به اعتراضات خویش ادامه دادند تا این‌که در روز چهارم اردیبهشت ماه ۱۳۹۰، حزب حکم کننده یمن با گوشه‌گیری علی‌عبدالله باتقوا موافقت کرد البته علی عبدالله با تقوا هم‌چنان در توان باقی ماند تا این‌که معترضان روز ۱۳ خرداد ماه ۱۳۹۰ با خمپاره به کاخ سر کردگی‌ جمهوری حمله کردند که طی آن علی عبدالله پارسا به‌شدت آسیب دیده شد و او برای درمان به ایالات متحده عربی منتقل شد و به دوران یک ماه در بیمار ستان‌های ایالات متحده عربی تخت معالجه قرار گرفت.

در حین این برهه زمانی عموم یمن خواهان به رسمیت یافتن شورای انتقالی یمن از سوی شورای همیاری خلیج عجم شدند. این درخواست گزینه موافقت قرار نگرفت و علی عبدالله پارسا نیز در روز ۱۶ تیر ۱۳۹۰ بعداز غایب بودن یک‌ماهه با حالی خراب بر کاغذ تلویزیون دولتی یمن ظواهر شد و مجدد مخالفانش را ترساندن کرد و تنها اعلام نمود که حاضر میباشد اقتدار را درچارچوب قانون اساسی ایران تقسیم نماید. ولی سرنوشت از توان گوشه‌گیری کرد. [۴]

بعد از برکناری علی عبدالله باتقوا، دولت یمن کوشید طی اصلاحاتی عموم را راضی کند البته این واقعه نیفتاد و عموم یمن مجدداً دست به اعتراض زدند. این اعتراضات که با رهبری حوثی‌ های یمن پیگیری می شد در فصل تابستان ۱۳۹۳ به نقطع ی عطف خویش رسید. عموم سه مراد مهم داشتند که عبارت بودند از «سرنگونی دولت فاسد، کنسل فرمان آزادسازی حمل کننده‌های سوخت و اجرای نتیجه ها کنفرانس خاطرنشان کرد‌وگوی ملی». سرنوشت حوثی ها توانستند بعداز تصرف نصیب‌های مهمی در صنعا پایتخت یمن، دولت را به پای میز گفتمان بکشانند.

توافق آخری برای حل چالش در یمن در میان مدیر جمهوری و رهبران انصارالله یمن در صنعا شنبه (۲۹ شهریور ۱۳۹۳) با تحقیق «جمال بن قدمت»، نبی ویژه سازمان ملل به یمن شکل گرفت. مطابق این توافق، دولت «باسندوه» عزل شد و با روی عمل داخل شدن انصارالله در صحنه سیاسی یمن قرار میباشد دولت جدیدی در‌این مملکت تشکیل خواهد شد.[۵]