مجله خبری مساجد

زمان بی سروصدا بیش تر از ده ساله
خویی، بعد از مرجعیت، از سیاست گوشه گرفت.[۵۲] این عصر، با سال‌های حضور امام خمینی در نجف به طور همزمان مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.

[۵۳] بی سروصدا وی در قبال رخدادهای زمانه انقلاب اسلامی کشور ایران در سال ۱۳۵۷ش ، اعتراضاتی را در جمهوری اسلامی ایران برانگیخت.[۵۴] حضور فرح دیبا، همسر محمدرضا پهلوی در بیت (محل کار مرجعیت) وی در ۲۸ آبان ۱۳۵۷ش، به‌این اعتراضات دامن زد، خویی در یادداشتی خطاب به برخی علما، این ملاقات را ناگهانی و رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ناخواسته دانست.[۵۵]

ملاقات فرح دیبا با خویی

دست‌خط منسوب به آیت‌الله خویی در تکذیب ادعای اهدای انگشتر به فرح پهلوی: «ولی درباره ی قضیه انگشتر کراراً از من سؤال شد و پاسخ داده شد که افتراء محض و اصل ندارد و ان‌شاءالله والا مفترین در روز قیامت به جزای خویش آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد خواهند رسید»
فرح دیبا، همسر محمدرضا پهلوی، پاد شاه کشور ایران، در ۲۸ آبان ۱۳۵۷ش، هم‌زمان با عید غدیر، به دیدار سید ابوالقاسم خویی رفت.[۵۶] این دیدار در قوانینی شکل گرفت که انقلاب اسلامی عموم کشور ایران نقطع ی عطف گرفته و سید روح‌الله موسوی خمینی از عراق اخراج گردیده بود.[۵۷] ملاقات فرح دیبا با خویی، موجب شد خویی در محافل انقلابی کشور ایران آیتم عیب گیری قرار گیرد.[۵۸] از همین رو این مرجع تبعیت در یادداشتی خطاب به سید راستگو شیخ، خلال تأکید بر ناگهانی و ناخواسته بودن این ملاقات، یادآور شد که درین دیدار، «شدیداً نسبت به حادثه ها ناراحت کننده و فجایعی که در جمهوری اسلامی ایران صورت داده، اعتراض نمودیم.»[۵۹] حسین فردوست، از نزدیکان محمدرضا پهلوی، دربارهٔ این دیدار اذعان کرد: آیت‌الله سید ابوالقاسم خویی تقاضای ملاقات فرح پهلوی را سوای جواب گذارده بود و فرح شخصاً با عفاف اسلامی به خانه آیت‌الله خویی می‌رود.[۶۰]

همینطور سید مالک خویی، فرزند آیت‌الله خویی در آذر ۱۴۰۲ش طومار‌ای منسوب به پدرش منتشر کرد که در بخشی از این طومار، سید ابوالقاسم خویی اهدای انگشتر به فرح پهلوی را تکذیب می‌نماید. تاریخ درج شده در طومار، ۱۴ جمادی الثانی ۱۴۰۲ق (۲۰ فروددین ماه ۱۳۶۱ش) میباشد.[۶۱]

ملازمت با انقلاب اسلامی کشور ایران
خویی بعد از ملاقات فرح دیبا، اگر مبارزات عموم کشور‌ایران علیه حکومت پهلوی تشدید گردیده بود، به ملازمت با انقلاب اسلامی کشور ایران پرداخت و بعد از آن هم در موردها متفاوت، از کشور‌ایران نگهبانی کرد. او قبل از موفقیت انقلاب، در بیانیه‌ای خطاب به مراجع، علما و ملت جمهوری اسلامی ایران، از عموم خواست که با شجاعت و با مراقبت موازین دینی گام بردارند.[۶۲] خویی بعداز آن در جریان تمامی‌پرسی انتخاب نظام جمهوری اسلامی، عموم را به رأی دادن به جمهوری اسلامی فراخواند، از شاگردان خویش خواست تا در کارها انقلاب شرکت کردن نمایند و در مبارزه عراق با کشور ایران، به رغم فشار دولت صدام بر طبق پشتیبانی از عراق، حکم به مجوز به کار گیری از وجوهات فقهی در تأمین الزامات رزمندگان کشور ایران بخشید.[۶۳]

دستگیر در انتفاضه شعبانیه عراق
نوشته ی علمیٔ اساسی: انتفاضه شعبانیه عراق

ملاقات خویی و صدام حسین بعد از سرکوب انتفاضه شعبانیه
ابوالقاسم خویی هیئتی ۹ نفره را برای اداره بخشها زیر حیث شیعه ها گزینش کرد. ناکامی انتفاضه شعبانیه، به حصر خانگی خویی و فشار کلان حکومت عراق در زمان صدام مواجه شد.[۶۴] سیدابوالقاسم به جهت نگهبانی بدون واسطه از انتفاضه شعبانیه عموم عراق در سال ۱۹۹۱م و گزینش شورای رهبری، بوسیله حزب بعث دستگیر و به بغداد رسول شد. پس از دو روز دستگیر، به تحمیل نزد صدام حسین برده شد و صدام سخنان توهین‌آمیزی خطاب به او خاطرنشان کرد.[۶۵]

زمان بی سروصدا بیش تر از ده ساله
خویی، بعد از مرجعیت، از سیاست گوشه گرفت.[۵۲] این عصر، با سال‌های حضور امام خمینی در نجف به طور همزمان مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد بود.

[۵۳] بی سروصدا وی در قبال رخدادهای زمانه انقلاب اسلامی کشور ایران در سال ۱۳۵۷ش ، اعتراضاتی را در جمهوری اسلامی ایران برانگیخت.[۵۴] حضور فرح دیبا، همسر محمدرضا پهلوی در بیت (محل کار مرجعیت) وی در ۲۸ آبان ۱۳۵۷ش، به‌این اعتراضات دامن زد، خویی در یادداشتی خطاب به برخی علما، این ملاقات را ناگهانی و رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد ناخواسته دانست.[۵۵]

ملاقات فرح دیبا با خویی

دست‌خط منسوب به آیت‌الله خویی در تکذیب ادعای اهدای انگشتر به فرح پهلوی: «ولی درباره ی قضیه انگشتر کراراً از من سؤال شد و پاسخ داده شد که افتراء محض و اصل ندارد و ان‌شاءالله والا مفترین در روز قیامت به جزای خویش آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد خواهند رسید»
فرح دیبا، همسر محمدرضا پهلوی، پاد شاه کشور ایران، در ۲۸ آبان ۱۳۵۷ش، هم‌زمان با عید غدیر، به دیدار سید ابوالقاسم خویی رفت.[۵۶] این دیدار در قوانینی شکل گرفت که انقلاب اسلامی عموم کشور ایران نقطع ی عطف گرفته و سید روح‌الله موسوی خمینی از عراق اخراج گردیده بود.[۵۷] ملاقات فرح دیبا با خویی، موجب شد خویی در محافل انقلابی کشور ایران آیتم عیب گیری قرار گیرد.[۵۸] از همین رو این مرجع تبعیت در یادداشتی خطاب به سید راستگو شیخ، خلال تأکید بر ناگهانی و ناخواسته بودن این ملاقات، یادآور شد که درین دیدار، «شدیداً نسبت به حادثه ها ناراحت کننده و فجایعی که در جمهوری اسلامی ایران صورت داده، اعتراض نمودیم.»[۵۹] حسین فردوست، از نزدیکان محمدرضا پهلوی، دربارهٔ این دیدار اذعان کرد: آیت‌الله سید ابوالقاسم خویی تقاضای ملاقات فرح پهلوی را سوای جواب گذارده بود و فرح شخصاً با عفاف اسلامی به خانه آیت‌الله خویی می‌رود.[۶۰]

همینطور سید مالک خویی، فرزند آیت‌الله خویی در آذر ۱۴۰۲ش طومار‌ای منسوب به پدرش منتشر کرد که در بخشی از این طومار، سید ابوالقاسم خویی اهدای انگشتر به فرح پهلوی را تکذیب می‌نماید. تاریخ درج شده در طومار، ۱۴ جمادی الثانی ۱۴۰۲ق (۲۰ فروددین ماه ۱۳۶۱ش) میباشد.[۶۱]

ملازمت با انقلاب اسلامی کشور ایران
خویی بعد از ملاقات فرح دیبا، اگر مبارزات عموم کشور‌ایران علیه حکومت پهلوی تشدید گردیده بود، به ملازمت با انقلاب اسلامی کشور ایران پرداخت و بعد از آن هم در موردها متفاوت، از کشور‌ایران نگهبانی کرد. او قبل از موفقیت انقلاب، در بیانیه‌ای خطاب به مراجع، علما و ملت جمهوری اسلامی ایران، از عموم خواست که با شجاعت و با مراقبت موازین دینی گام بردارند.[۶۲] خویی بعداز آن در جریان تمامی‌پرسی انتخاب نظام جمهوری اسلامی، عموم را به رأی دادن به جمهوری اسلامی فراخواند، از شاگردان خویش خواست تا در کارها انقلاب شرکت کردن نمایند و در مبارزه عراق با کشور ایران، به رغم فشار دولت صدام بر طبق پشتیبانی از عراق، حکم به مجوز به کار گیری از وجوهات فقهی در تأمین الزامات رزمندگان کشور ایران بخشید.[۶۳]

دستگیر در انتفاضه شعبانیه عراق
نوشته ی علمیٔ اساسی: انتفاضه شعبانیه عراق

ملاقات خویی و صدام حسین بعد از سرکوب انتفاضه شعبانیه
ابوالقاسم خویی هیئتی ۹ نفره را برای اداره بخشها زیر حیث شیعه ها گزینش کرد. ناکامی انتفاضه شعبانیه، به حصر خانگی خویی و فشار کلان حکومت عراق در زمان صدام مواجه شد.[۶۴] سیدابوالقاسم به جهت نگهبانی بدون واسطه از انتفاضه شعبانیه عموم عراق در سال ۱۹۹۱م و گزینش شورای رهبری، بوسیله حزب بعث دستگیر و به بغداد رسول شد. پس از دو روز دستگیر، به تحمیل نزد صدام حسین برده شد و صدام سخنان توهین‌آمیزی خطاب به او خاطرنشان کرد.[۶۵]