مجله خبری مساجد

سید عارف حسین حسینی (۱۳۲۵-۱۳۶۷ش) از روحانیان شیعه پاکستان و رهبر نهضت جعفریه بود. او در نجف و قم دروس معارف اهل بیت(ع) را فراگرفت. در نجف از شاگردان امام خمینی بود. در پاکستان خلال نیازهای فرهنگی، عبادی و مذهبی عموم، به نیازهای بهداشتی و اقتصادی عموم نیز استیناف میکرد. حسینی در ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ ش. در مکتب دارالمعارف الاسلامیه پیشاور، از سوی اشخاص ناشناس، مقصود گلوله قرار گرفت و به شهید شدن مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد رسید.

نسب و محل تولد
عارف حسین، فرزند سید ادب حسین، در ۴ آذر ۱۳۲۵ش موازی با ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶م و ۱ محرم ۱۳۶۶ق در روستای پیوار، از توابع شهرستان پاراچنار، در پاکستان، در خانواده‌ای مذهبی و شیخ از سادات پاکستان متولد شد. محل تولد وی در نوار مرزی پاکستان و افغانستان قرار گرفته میباشد که در آن سه قوم و قبیله غندی خیل، علی‌زئی و دویرزئی معاش می‌نمایند. حسینی از خویشاوندان پشتون دویرزئی بود. سلسله‌نسب وی به فرمانروا شرف بوعلی قلندر بن سید فخر اما میرسد که در کرمان مدفون میباشد. زیرا نسب وی را به حسین الاصغر، فرزند امام سجاد(ع)، منتهی میدانند، بستگان او به حسینی مشهور میباشد.[۱] اجداد وی که اکثری از آن‌ها روضه خوان و مبلّغ بودند برای انتشار معارف اسلامی و اهل بیت(ع) در ناحیه پیوار و نواحی آن شغل رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشتند.[۲]

زندگانی
حسینی زمان کودکی را در محل تولد خویش گذراند و قرآن و تعالیم ابتدایی فقاهتی را نزد پدرش، که شیخ بود، آموخت. بعد به مکتب رفت و پس از اتمام زمان مدرسه ابتدایی و ارشادوراهنمایی، راهی دبیرستانی در پاراچنار شوید. در ۱۳۴۳ش دیپلم گرفت و بعداز آن به مکتب جعفریه پاراچنار رفت و یادگرفتن دروس شرعی را نزد حاجی غلام جعفر لقمان‌خیل استارت کرد و در دوران کوتاهی ادبیات عرب را یادگرفت. لهجه مادری وی پشتو بود. افزون بر آن، او به فارسی و عربی و اردو نیز اشراف آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشت.[۳]

در نجف
حسینی در ۱۹۶۷م/ ۱۳۴۶ش برای ادامه علم آموزی به نجف رفت و در کلاس درس اساتید زیرا معلم افغانی، مدرس دارای شهرت ادبیات عرب در حوزه علمیه نجف، آیت الله مدنی، روحانی اشرف اصفهانی و آیت الله مرتضوی کمپانی میکرد.[۴] عارف حسین حسینی در‌این عصر در کنار علم آموزی با دعاها برای مثال دعای کمیل و زیارت عاشورا انس فراوان داشت و بیش تر از بیست توشه پیاده به زیارت امام حسین در کربلا رفت[۵]

شهید عارف حسینی در نوجوانی با خرقه ساکن پاراچنار

مزار شهید عارف حسینی در پاراچنار پاکستان
شناخت با امام خمینی

او به وسیله سید اسدالله مدنی با امام خمینی آشنا شد و در رینگ درس وی کمپانی کرد.[۶] وی فقط شاگرد پاکستانی بود که با وجود محدودیت‌های وضع و اوضاع گردیده بر امام خمینی در نماز جماعت او کمپانی کرده و سخنرانی‌های امام خمینی حضور داشت. عارف حسین حسینی از امام خمینی وکالت طومار اخذ کرد و آیتم متکی بودن وی بود.[۷]حسینی در ۱۳۵۲ش، به جرم کمپانی در کار‌های انقلابی، از سوی رژیم بعث عراق بازداشت، زندانی و بعد از مدتی از عراق اخراج شوید.[۸]

سید عارف حسین حسینی (۱۳۲۵-۱۳۶۷ش) از روحانیان شیعه پاکستان و رهبر نهضت جعفریه بود. او در نجف و قم دروس معارف اهل بیت(ع) را فراگرفت. در نجف از شاگردان امام خمینی بود. در پاکستان خلال نیازهای فرهنگی، عبادی و مذهبی عموم، به نیازهای بهداشتی و اقتصادی عموم نیز استیناف میکرد. حسینی در ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ ش. در مکتب دارالمعارف الاسلامیه پیشاور، از سوی اشخاص ناشناس، مقصود گلوله قرار گرفت و به شهید شدن مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد رسید.

نسب و محل تولد
عارف حسین، فرزند سید ادب حسین، در ۴ آذر ۱۳۲۵ش موازی با ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶م و ۱ محرم ۱۳۶۶ق در روستای پیوار، از توابع شهرستان پاراچنار، در پاکستان، در خانواده‌ای مذهبی و شیخ از سادات پاکستان متولد شد. محل تولد وی در نوار مرزی پاکستان و افغانستان قرار گرفته میباشد که در آن سه قوم و قبیله غندی خیل، علی‌زئی و دویرزئی معاش می‌نمایند. حسینی از خویشاوندان پشتون دویرزئی بود. سلسله‌نسب وی به فرمانروا شرف بوعلی قلندر بن سید فخر اما میرسد که در کرمان مدفون میباشد. زیرا نسب وی را به حسین الاصغر، فرزند امام سجاد(ع)، منتهی میدانند، بستگان او به حسینی مشهور میباشد.[۱] اجداد وی که اکثری از آن‌ها روضه خوان و مبلّغ بودند برای انتشار معارف اسلامی و اهل بیت(ع) در ناحیه پیوار و نواحی آن شغل رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشتند.[۲]

زندگانی
حسینی زمان کودکی را در محل تولد خویش گذراند و قرآن و تعالیم ابتدایی فقاهتی را نزد پدرش، که شیخ بود، آموخت. بعد به مکتب رفت و پس از اتمام زمان مدرسه ابتدایی و ارشادوراهنمایی، راهی دبیرستانی در پاراچنار شوید. در ۱۳۴۳ش دیپلم گرفت و بعداز آن به مکتب جعفریه پاراچنار رفت و یادگرفتن دروس شرعی را نزد حاجی غلام جعفر لقمان‌خیل استارت کرد و در دوران کوتاهی ادبیات عرب را یادگرفت. لهجه مادری وی پشتو بود. افزون بر آن، او به فارسی و عربی و اردو نیز اشراف آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد داشت.[۳]

در نجف
حسینی در ۱۹۶۷م/ ۱۳۴۶ش برای ادامه علم آموزی به نجف رفت و در کلاس درس اساتید زیرا معلم افغانی، مدرس دارای شهرت ادبیات عرب در حوزه علمیه نجف، آیت الله مدنی، روحانی اشرف اصفهانی و آیت الله مرتضوی کمپانی میکرد.[۴] عارف حسین حسینی در‌این عصر در کنار علم آموزی با دعاها برای مثال دعای کمیل و زیارت عاشورا انس فراوان داشت و بیش تر از بیست توشه پیاده به زیارت امام حسین در کربلا رفت[۵]

شهید عارف حسینی در نوجوانی با خرقه ساکن پاراچنار

مزار شهید عارف حسینی در پاراچنار پاکستان
شناخت با امام خمینی

او به وسیله سید اسدالله مدنی با امام خمینی آشنا شد و در رینگ درس وی کمپانی کرد.[۶] وی فقط شاگرد پاکستانی بود که با وجود محدودیت‌های وضع و اوضاع گردیده بر امام خمینی در نماز جماعت او کمپانی کرده و سخنرانی‌های امام خمینی حضور داشت. عارف حسین حسینی از امام خمینی وکالت طومار اخذ کرد و آیتم متکی بودن وی بود.[۷]حسینی در ۱۳۵۲ش، به جرم کمپانی در کار‌های انقلابی، از سوی رژیم بعث عراق بازداشت، زندانی و بعد از مدتی از عراق اخراج شوید.[۸]