غزوه بدر
غَزْوه بَدْر یا این که بَدرُ الکُبریٰ، اولیه مبارزه با فرماندهی نبی(ص)، دربین مسلمانها و مشرکان قریش بعداز مهاجرت رسول به مدینه، در هفدهم رمضان سال دوم هجری در ناحیه بدر اتفاق افتاد. دراین نزاع، مسلمانها علیرغم معدودشمار بودن به برد رسیدند و چندین بدن از بزرگان مشرکان کشته یا این که اسیر شدند. این موفقیت مقام مسلمان ها در مدینه را ثبت کرد. بنابر منابع تاریخی، از علل برد مسلمانها، جانفشانی و دلاوری مسلمانها بهویژه علی (ع) و حمزه سیدالشهداء، بود. این غزوه جزو نادر نزاعهایی میباشد که در قرآن مذکور و مثالای از امدادالهی دانسته مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیده است.
دو غزوه دیگر نیز به اسم بدر خوانده میگردند: بدر الاُالبته و بدر الموعد؛ البته منظور از نزاع یا این که غزوه بدر در منابع تاریخی بدر الکبری رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.
حوزه بدر
نوشته ی علمیٔ اساسی: حوزه بدر
حیطه بدر حیطهای سرسبز و برخودار از منابع آب در نزدیکی صد و پنجاه کیلومتری جنوب مدینه میباشد. بدر در محلّ پیوستن رویه مدینه به شیوه کاروانرو مکّه به شام قرار داشته و به منجر وجود آب، استراحتگاه کاروانها بوده میباشد. قبل از اسلام، هر سال از اولیه تا هشتم ذیقعده، در آنجا بازاری بر پا آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میگردیده است.[۱]
بدر همفعلا، شهری میباشد خرد که قبایلی از حجاز در آن اقامت داراهستند و جمعیت آن به بیش تر از ۱۵ هزار نفر میرسد. به جهت ساختهشدن جادههای تازه و تغیییر مسیر مدینه به مکه، دیگر مسافران از این حوزه عبور نمیکنند. آرامستان شهدای بدر دراین ناحیه زیارتگاه مسلمانها میباشد.
دلایل صورتگیری نبرد بدر
بنابر نقل معروف، واقعه بدر در صبحگاه آدینه، ۱۷ رمضان[۳] و سازه بر نقلی دوشنبه ۱۷ رمضان یا این که ۱۹ رمضان[۴] سال دوم هجری رخداد.
مسلمان ها قبل از مسافرت، در مکه گزینه اذیت و آزار، شکنجه و تبعید به وسیله کافران بودند[۵] و از مناسک حج بازداشته شدند[۶] همینطور بعد از مهاجرت ، اموال باقیمانده مهاجران، به وسیله مشرکان قریش مصادره شد و آن ها بر حصر اقتصادی مسلمانها سعی میکردند.[۷] با این وجود مسلمانها از سوی خدا اذن نبرد با مشرکان قریش را نداشتند و به طاقت فرا خوانده میشدند. تا اینکه معبود خلال برشمردن ستمهایی که بر مسلمان ها رفته بود به آن ها اذن جنگ با مشرکان را بخشید[۸] [یادداشت ۱] از این رو قبل از پیکار بدر، مسلمانها یکسری سریه و غزوه با مشرکان داشتند، یک کدام از آنها سریه نخله بود. درین سریه که به فرماندهی عبدالله بن جحش و حدود یک ماه و نیم قبل از غزوه بدر صورت بخشید، عمرو بن حضرمی از مشرکان کشته شد و دو بدن از آن ها اسیر و کاروان تجاریشان به غنیمت دریافت شد.[۹] قریش این ناکامی را مایه سرافکندگی خویش فی مابین قبایل عرب میدانست و طالب خونبهای عمرو بن حضرمی بود. [۱۰] همینطور ازآنجا که اموال مسلمانها مهاجر در مکه از طرف قریش مصادره گردیده بود، کاروان تجاری قریش که به سرپرستی ابوسفیان از مکه به شام می رفت زیر تعقیب مسلمان ها قرار گرفت،[۱۱] هر چندین مسلمان ها به آن دست نیافتند؛[۱۲] البته نقش این رخداد را در صورتگیری نزاع بدر اساسی دانستهاند
غزوه بدر
غَزْوه بَدْر یا این که بَدرُ الکُبریٰ، اولیه مبارزه با فرماندهی نبی(ص)، دربین مسلمانها و مشرکان قریش بعداز مهاجرت رسول به مدینه، در هفدهم رمضان سال دوم هجری در ناحیه بدر اتفاق افتاد. دراین نزاع، مسلمانها علیرغم معدودشمار بودن به برد رسیدند و چندین بدن از بزرگان مشرکان کشته یا این که اسیر شدند. این موفقیت مقام مسلمان ها در مدینه را ثبت کرد. بنابر منابع تاریخی، از علل برد مسلمانها، جانفشانی و دلاوری مسلمانها بهویژه علی (ع) و حمزه سیدالشهداء، بود. این غزوه جزو نادر نزاعهایی میباشد که در قرآن مذکور و مثالای از امدادالهی دانسته مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گردیده است.
دو غزوه دیگر نیز به اسم بدر خوانده میگردند: بدر الاُالبته و بدر الموعد؛ البته منظور از نزاع یا این که غزوه بدر در منابع تاریخی بدر الکبری رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میباشد.
حوزه بدر
نوشته ی علمیٔ اساسی: حوزه بدر
حیطه بدر حیطهای سرسبز و برخودار از منابع آب در نزدیکی صد و پنجاه کیلومتری جنوب مدینه میباشد. بدر در محلّ پیوستن رویه مدینه به شیوه کاروانرو مکّه به شام قرار داشته و به منجر وجود آب، استراحتگاه کاروانها بوده میباشد. قبل از اسلام، هر سال از اولیه تا هشتم ذیقعده، در آنجا بازاری بر پا آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد میگردیده است.[۱]
بدر همفعلا، شهری میباشد خرد که قبایلی از حجاز در آن اقامت داراهستند و جمعیت آن به بیش تر از ۱۵ هزار نفر میرسد. به جهت ساختهشدن جادههای تازه و تغیییر مسیر مدینه به مکه، دیگر مسافران از این حوزه عبور نمیکنند. آرامستان شهدای بدر دراین ناحیه زیارتگاه مسلمانها میباشد.
دلایل صورتگیری نبرد بدر
بنابر نقل معروف، واقعه بدر در صبحگاه آدینه، ۱۷ رمضان[۳] و سازه بر نقلی دوشنبه ۱۷ رمضان یا این که ۱۹ رمضان[۴] سال دوم هجری رخداد.
مسلمان ها قبل از مسافرت، در مکه گزینه اذیت و آزار، شکنجه و تبعید به وسیله کافران بودند[۵] و از مناسک حج بازداشته شدند[۶] همینطور بعد از مهاجرت ، اموال باقیمانده مهاجران، به وسیله مشرکان قریش مصادره شد و آن ها بر حصر اقتصادی مسلمانها سعی میکردند.[۷] با این وجود مسلمانها از سوی خدا اذن نبرد با مشرکان قریش را نداشتند و به طاقت فرا خوانده میشدند. تا اینکه معبود خلال برشمردن ستمهایی که بر مسلمان ها رفته بود به آن ها اذن جنگ با مشرکان را بخشید[۸] [یادداشت ۱] از این رو قبل از پیکار بدر، مسلمانها یکسری سریه و غزوه با مشرکان داشتند، یک کدام از آنها سریه نخله بود. درین سریه که به فرماندهی عبدالله بن جحش و حدود یک ماه و نیم قبل از غزوه بدر صورت بخشید، عمرو بن حضرمی از مشرکان کشته شد و دو بدن از آن ها اسیر و کاروان تجاریشان به غنیمت دریافت شد.[۹] قریش این ناکامی را مایه سرافکندگی خویش فی مابین قبایل عرب میدانست و طالب خونبهای عمرو بن حضرمی بود. [۱۰] همینطور ازآنجا که اموال مسلمانها مهاجر در مکه از طرف قریش مصادره گردیده بود، کاروان تجاری قریش که به سرپرستی ابوسفیان از مکه به شام می رفت زیر تعقیب مسلمان ها قرار گرفت،[۱۱] هر چندین مسلمان ها به آن دست نیافتند؛[۱۲] البته نقش این رخداد را در صورتگیری نزاع بدر اساسی دانستهاند
مسجد امام حسن مجتبی (ع) فکوری مشهد و نقش آن در مواجهه با چالشهای اجتماعی و شهری