محمدتقی شوشتری
روضه خوان محمدتقی شوشتری، (۱۳۲۰-۱۴۱۵ق) پر اسم و رسم به علامه شوشتری و علامه تُستَری از رجالیان شیعه در قرن چهاردهم هجری خورشیدی میباشد. شوشتری در حیطههای علمیه جمهوری اسلامی ایران، نجف و کربلا علم آموزی کرد. او در مخالفت با کشف عفاف و حجاب به عتبات مسافرت کرد و بعد از سپری شدن حکومت رضاشاه به شوشتر رجوع و به درس دادن و تفحص سرگرم شد. وی کتابخانه فردی خویش را وقف آستان قدس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد رضوی کرد.
قاموس الرجال، قضاء امیرالمومنین، بهجالصباغه، الاخبار الدخیله و رسالة فی تواریخ النبی و الآل از وی بر مکان باقیمانده میباشد.
معاشطومار
محمدتقی شوشتری فرزند روضه خوان محمدکاظم شوشتری [۱]حدود ۱۳۲۰ق در نجف دیده به جهان گشود[۲]. آقا بلندمرتبه تهرانی، در کتاب نقباء البشر سال به دنیاآمدن شوشتری را ۱۳۲۱ق بیان مینماید.[۳]. وی در سال ۱۳۱۴ش، برای مخالفت با کشف عفاف، به عتبات هجرت کرد و در منطقههای علمیه نجف رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد و کربلا ادامه علم آموزی بخشید.[۴]
حرم محمد تقی شوشتری
او در گستردن معاش خویش میگوید:
«زادگاه عبد نجف میباشد، پدر و مادر مادرم اهل کرمان بودند در نجف بومی و همسایه گردیده بودند و مامان عبد و بنده در نجف دیده به جهان گشود. پدرم نزد آقا سید محمد کاظم یزدی و آخوند خراسانی، درگیر علم آموزی بود و بعد از آن به شوشتر آمدند. بازه زمانی مقداری از معاش ما در شوشتر نگذشته بود که والده عبد و بنده فوت شد و پس از مرگ والده نزد چندتن از آقایان مثل آقا سید حسین نوری و آقا سید مهدی آل طیب و… سرگرم درس قرائت شدم. هنگامی که زمانه بیحجابی در کشورایران شروع شد روزی که داشتند زنها را با طبل و دانش کشف عفاف و حجاب میکردند عبد و بنده به عراق رفتم و حدود شش سال در آنجا ماندم، درعتبات که بودم قاموس الرجال در دو جلد نوشتم، آن گاه چهار جلد شد، آنگاه مرتباً بر مطالبش آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد اضافه کردم»[۵]
او در پی گستردنحالا خویش می گوید:
«در عتبات که بودیم کفران نعمت زیاد می شد، در مساجد و جاهای دیگر نان و چیزهای دیگر میریختند، اینجانب هم گاهی از آن نان به خانه میبردم و دیگر نان نمیخریدیم و با پول نان کتاب میخریدم.»[۶]
شوشتری در ۱۳۲۰ش بعداز سپری شدن روزگار حکومت رضا فرمان روا، به شوشتر رجوع و برگشت و علاوه بر درس دادن علم ها اسلامی به پژوهش ها خویش خاطر نشان کرد.[۷]
درگذشت
شوشتری در ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۴ش موازی با ۱۹ ذیالحجه ۱۴۱۵ق درگذشت[۸] و دو روز بعد از آن در ۳۱ اردیبهشت ماه در شوشتر و در کنار بقاع سید محمد گلابی بهخاک ودیعه شد.[۹]
بارگاه شوشتری
استادان
علامه شوشتری در زمان تحصیلات خویش از استادان زیادی بهره مند شد.
سید حسین نوری
سید محمد علی امام
سید علیاصغر حکیم
محمدتقی روضه خوان الاسلام
محمدکاظم شوشتری، پدرش
سید مهدی آل طیب[۱۰][۱۱]
محمدتقی شوشتری
روضه خوان محمدتقی شوشتری، (۱۳۲۰-۱۴۱۵ق) پر اسم و رسم به علامه شوشتری و علامه تُستَری از رجالیان شیعه در قرن چهاردهم هجری خورشیدی میباشد. شوشتری در حیطههای علمیه جمهوری اسلامی ایران، نجف و کربلا علم آموزی کرد. او در مخالفت با کشف عفاف و حجاب به عتبات مسافرت کرد و بعد از سپری شدن حکومت رضاشاه به شوشتر رجوع و به درس دادن و تفحص سرگرم شد. وی کتابخانه فردی خویش را وقف آستان قدس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد رضوی کرد.
قاموس الرجال، قضاء امیرالمومنین، بهجالصباغه، الاخبار الدخیله و رسالة فی تواریخ النبی و الآل از وی بر مکان باقیمانده میباشد.
معاشطومار
محمدتقی شوشتری فرزند روضه خوان محمدکاظم شوشتری [۱]حدود ۱۳۲۰ق در نجف دیده به جهان گشود[۲]. آقا بلندمرتبه تهرانی، در کتاب نقباء البشر سال به دنیاآمدن شوشتری را ۱۳۲۱ق بیان مینماید.[۳]. وی در سال ۱۳۱۴ش، برای مخالفت با کشف عفاف، به عتبات هجرت کرد و در منطقههای علمیه نجف رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد و کربلا ادامه علم آموزی بخشید.[۴]
حرم محمد تقی شوشتری
او در گستردن معاش خویش میگوید:
«زادگاه عبد نجف میباشد، پدر و مادر مادرم اهل کرمان بودند در نجف بومی و همسایه گردیده بودند و مامان عبد و بنده در نجف دیده به جهان گشود. پدرم نزد آقا سید محمد کاظم یزدی و آخوند خراسانی، درگیر علم آموزی بود و بعد از آن به شوشتر آمدند. بازه زمانی مقداری از معاش ما در شوشتر نگذشته بود که والده عبد و بنده فوت شد و پس از مرگ والده نزد چندتن از آقایان مثل آقا سید حسین نوری و آقا سید مهدی آل طیب و… سرگرم درس قرائت شدم. هنگامی که زمانه بیحجابی در کشورایران شروع شد روزی که داشتند زنها را با طبل و دانش کشف عفاف و حجاب میکردند عبد و بنده به عراق رفتم و حدود شش سال در آنجا ماندم، درعتبات که بودم قاموس الرجال در دو جلد نوشتم، آن گاه چهار جلد شد، آنگاه مرتباً بر مطالبش آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد اضافه کردم»[۵]
او در پی گستردنحالا خویش می گوید:
«در عتبات که بودیم کفران نعمت زیاد می شد، در مساجد و جاهای دیگر نان و چیزهای دیگر میریختند، اینجانب هم گاهی از آن نان به خانه میبردم و دیگر نان نمیخریدیم و با پول نان کتاب میخریدم.»[۶]
شوشتری در ۱۳۲۰ش بعداز سپری شدن روزگار حکومت رضا فرمان روا، به شوشتر رجوع و برگشت و علاوه بر درس دادن علم ها اسلامی به پژوهش ها خویش خاطر نشان کرد.[۷]
درگذشت
شوشتری در ۲۹ اردیبهشت ماه سال ۱۳۷۴ش موازی با ۱۹ ذیالحجه ۱۴۱۵ق درگذشت[۸] و دو روز بعد از آن در ۳۱ اردیبهشت ماه در شوشتر و در کنار بقاع سید محمد گلابی بهخاک ودیعه شد.[۹]
بارگاه شوشتری
استادان
علامه شوشتری در زمان تحصیلات خویش از استادان زیادی بهره مند شد.
سید حسین نوری
سید محمد علی امام
سید علیاصغر حکیم
محمدتقی روضه خوان الاسلام
محمدکاظم شوشتری، پدرش
سید مهدی آل طیب[۱۰][۱۱]

مسجد امام حسن مجتبی (ع) فکوری مشهد و نقش آن در مواجهه با چالشهای اجتماعی و شهری