مجله خبری مساجد

سیاست فرنگی معاویه
در زمان معاویه مغایر روزگار خلفای سه گانه، فتوحات وسیعی ایفا نشد. معاویه برای مسلمان کردن عموم کشور ایران و استواری دولت اموی سعی میکرد. به همین خیال و خاطر ده‌ها هزار خانواده عرب را در بخش ها کشور ایران، به ویژه خراسان مستقر کرد. معاویه سیاست ثبت فتوحات و تکثیر اسلام در کشور‌های شرقی را بر فتح و پیشرفت ترجیح بخشید. این سیاست در قسمت شرقی پیروز بود.[۱۱۸] در نصیب غربی با اعتنا به توان روم، وی دستورالعمل نظامی خاصی را پیش مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گرفت.

جناح شرقی: در نصیب شرقی به جز فتوحات لبه‌ای، بیشتر زد خورد‌ها به سرکوب کودتا‌ها محصور می شد. مهلب بن ابی صفره در نزاع‌هایش به لاهور رسید[۱۱۹] و قیس بن هیثم، بادغیس، هرات و بلخ را مجدداً فرمان بردار کرد.[۱۲۰] در طی زیاد بن ابیه، کابل را فتح کردند.[۱۲۱] عبیدالله بن زیاد از سیحون سپری شد و بیکند رسید و ملکه خاتون را باخت اعطا کرد.[۱۲۲] بعداز ولایت سعید بن عثمان بن عفان بر خراسان، ملکه خاتون عهد و پیمان صلح را نقض کرد و درپی آن مبارزه در گرفت. سعید بن عثمان بخارا و سمرقند و ترمذ را رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد فتح کرد.

[۱۲۳]
جناح روم: بعد از موفقیت مسلمان‌ها در مبارزه ذات الصواری در سال ۳۴ هجری قمری، ارتباط ها نظامی جدیدی در بین مسلمان‌ها و رومیان صورت گرفت. رومیان در صدد بازپسگیری مواضعشان به پیشرفت نظامی پرداختند. معاویه درین حالت، دو غرض را در حیث داشت: ابتدا ساخت نظام استوار برای جانبداری از بخش ها مرزی و سواحل اسلامی و بعد از آن غلبه بر قسطنطنیه، پایتخت روم. معاویه موضع ها نظامی توسعه یافته‌ای در جوار مرزها ساخت. وی به انطاکیه که در معرض هجوم بود، اعتنا کرد و گروهی از ایرانیان و عموم بعلبک، حمص، بصره و کوفه را در سال ۴۲قمری بدانجا منتقل کرد. بعضا را نیز به صور ارسال کرد. به آبادانی شهرهای بین اسکندریه و طرطوس پرداخت. دژهای متفاوت مرزی را فتح و تجدید بنا و از جدید سنگربندی کرد. حمله‌های منظم ادواری زمستانی و تابستانی به مرز و بوم‌های روم در آسیای صغیر می شد. بیشتر این نبرد‌ها دریایی بود و معاویه ناوگان دریایی را مستحکم کرد. در سال ۲۸قمری در پیمان عثمان قبرس را فتح کردند. در سال ۴۹ق. معاویه برای محاصره قسطنطنیه از روش کم آبی حمله پهناور‌ای کرد. البته نتوانستند آنجا را فتح نمایند. در سال ۵۲ق. جزیره رودس را فتح کردند و با فتح مناطقی دیگر، محاصره دریایی قسطنطنیه را بدون نقص کرد. در سال ۵۴ هجری قمری توشه دوم قسطنطنیه را محاصره کرد. این احوال به بازه زمانی هفت سال تا سال ۶۰ هجری قمری ادامه داشت. معاویه سوای وصال به غرض، قصد به بازگرداندن سپاه گرفت و فی مابین معاویه و روم آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مصالحه اجرا گرفت.[مستلزم منبع]
جناح شمال آفریقا: معاویه فتوحات در شمال آفریقا را از سال ۴۵قمری شروع کرد و به معاویة بن حدیج سکونی امرکرد به حادثه در غرب طرابلس حمله نماید. در سال ۴۹قمری برای عجله در فتوحات، برقه و طرابلس غرب از مصر جداگانه شد و عقبة بن نافع استاندارد آنجا شد. وی شهر قیروان را برای ثبت و استمرار فتوحات سازه بنیان. عقبه در سال ۵۰ق. این شهر افزون بر انتشار اسلام در مغرب، نقش مهمی در فتح شمال آفریقا و رفتن به‌اندلس داشت. ابومهاجر دینار انصاری در ۵۵ق جانشین عقبه شد و خلاف عتبه با بربرها به میانه‌روی اخلاق کرد. این‌راه به نفوذ اسلام در آنجا یاری کرد. ابومهاجر هجوم ها خویش را متوجه مرزهای روم کرد و شهر میله را فتح کرد و ساکنان آنجا اسلام آوردند.بعد در نبردی در تِلِمسان با قوم اوربای بربر که سپاهی گران داشتند، جنگید و آنها را ناکامی بخشید. کسیلة بن مکلف فرمانده سپاه حریف، اسیر شد و با خوشرفتاری ابومهاجر مواجه شد و به دعوت وی، اسلام آورد. یزید بن معاویه، توشه دیگر عقبة بن نافع را به استانداری برگزید و ابومهاجر را عزل کرد و با این تغییر تحول مرحله چهارم فتوح شمال آفریقا شروع شد.[مستلزم منبع]

سیاست فرنگی معاویه
در زمان معاویه مغایر روزگار خلفای سه گانه، فتوحات وسیعی ایفا نشد. معاویه برای مسلمان کردن عموم کشور ایران و استواری دولت اموی سعی میکرد. به همین خیال و خاطر ده‌ها هزار خانواده عرب را در بخش ها کشور ایران، به ویژه خراسان مستقر کرد. معاویه سیاست ثبت فتوحات و تکثیر اسلام در کشور‌های شرقی را بر فتح و پیشرفت ترجیح بخشید. این سیاست در قسمت شرقی پیروز بود.[۱۱۸] در نصیب غربی با اعتنا به توان روم، وی دستورالعمل نظامی خاصی را پیش مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد گرفت.

جناح شرقی: در نصیب شرقی به جز فتوحات لبه‌ای، بیشتر زد خورد‌ها به سرکوب کودتا‌ها محصور می شد. مهلب بن ابی صفره در نزاع‌هایش به لاهور رسید[۱۱۹] و قیس بن هیثم، بادغیس، هرات و بلخ را مجدداً فرمان بردار کرد.[۱۲۰] در طی زیاد بن ابیه، کابل را فتح کردند.[۱۲۱] عبیدالله بن زیاد از سیحون سپری شد و بیکند رسید و ملکه خاتون را باخت اعطا کرد.[۱۲۲] بعداز ولایت سعید بن عثمان بن عفان بر خراسان، ملکه خاتون عهد و پیمان صلح را نقض کرد و درپی آن مبارزه در گرفت. سعید بن عثمان بخارا و سمرقند و ترمذ را رزرو مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد فتح کرد.

[۱۲۳]
جناح روم: بعد از موفقیت مسلمان‌ها در مبارزه ذات الصواری در سال ۳۴ هجری قمری، ارتباط ها نظامی جدیدی در بین مسلمان‌ها و رومیان صورت گرفت. رومیان در صدد بازپسگیری مواضعشان به پیشرفت نظامی پرداختند. معاویه درین حالت، دو غرض را در حیث داشت: ابتدا ساخت نظام استوار برای جانبداری از بخش ها مرزی و سواحل اسلامی و بعد از آن غلبه بر قسطنطنیه، پایتخت روم. معاویه موضع ها نظامی توسعه یافته‌ای در جوار مرزها ساخت. وی به انطاکیه که در معرض هجوم بود، اعتنا کرد و گروهی از ایرانیان و عموم بعلبک، حمص، بصره و کوفه را در سال ۴۲قمری بدانجا منتقل کرد. بعضا را نیز به صور ارسال کرد. به آبادانی شهرهای بین اسکندریه و طرطوس پرداخت. دژهای متفاوت مرزی را فتح و تجدید بنا و از جدید سنگربندی کرد. حمله‌های منظم ادواری زمستانی و تابستانی به مرز و بوم‌های روم در آسیای صغیر می شد. بیشتر این نبرد‌ها دریایی بود و معاویه ناوگان دریایی را مستحکم کرد. در سال ۲۸قمری در پیمان عثمان قبرس را فتح کردند. در سال ۴۹ق. معاویه برای محاصره قسطنطنیه از روش کم آبی حمله پهناور‌ای کرد. البته نتوانستند آنجا را فتح نمایند. در سال ۵۲ق. جزیره رودس را فتح کردند و با فتح مناطقی دیگر، محاصره دریایی قسطنطنیه را بدون نقص کرد. در سال ۵۴ هجری قمری توشه دوم قسطنطنیه را محاصره کرد. این احوال به بازه زمانی هفت سال تا سال ۶۰ هجری قمری ادامه داشت. معاویه سوای وصال به غرض، قصد به بازگرداندن سپاه گرفت و فی مابین معاویه و روم آدرس مسجد امام حسن مجتبی فکوری مشهد مصالحه اجرا گرفت.[مستلزم منبع]
جناح شمال آفریقا: معاویه فتوحات در شمال آفریقا را از سال ۴۵قمری شروع کرد و به معاویة بن حدیج سکونی امرکرد به حادثه در غرب طرابلس حمله نماید. در سال ۴۹قمری برای عجله در فتوحات، برقه و طرابلس غرب از مصر جداگانه شد و عقبة بن نافع استاندارد آنجا شد. وی شهر قیروان را برای ثبت و استمرار فتوحات سازه بنیان. عقبه در سال ۵۰ق. این شهر افزون بر انتشار اسلام در مغرب، نقش مهمی در فتح شمال آفریقا و رفتن به‌اندلس داشت. ابومهاجر دینار انصاری در ۵۵ق جانشین عقبه شد و خلاف عتبه با بربرها به میانه‌روی اخلاق کرد. این‌راه به نفوذ اسلام در آنجا یاری کرد. ابومهاجر هجوم ها خویش را متوجه مرزهای روم کرد و شهر میله را فتح کرد و ساکنان آنجا اسلام آوردند.بعد در نبردی در تِلِمسان با قوم اوربای بربر که سپاهی گران داشتند، جنگید و آنها را ناکامی بخشید. کسیلة بن مکلف فرمانده سپاه حریف، اسیر شد و با خوشرفتاری ابومهاجر مواجه شد و به دعوت وی، اسلام آورد. یزید بن معاویه، توشه دیگر عقبة بن نافع را به استانداری برگزید و ابومهاجر را عزل کرد و با این تغییر تحول مرحله چهارم فتوح شمال آفریقا شروع شد.[مستلزم منبع]